เคยมั้ย?...

ทำอะไรให้คนที่เรารัก เรา...
หวังจะให้เค้าดีใจมากถ้าได้เห็นมัน

ใช่...เค้าแค่ดีใจ แต่ไม่มาก
หวังให้เค้ายิ้มกว้างอย่างสุขใจไปนานๆ

ใช่...เค้ายิ้มกว้างแค่ตอนที่เค้าได้รับรู้มัน แต่ก้อไม่นาน
หวังว่าเค้าคงจะรู้สึกประทับใจจนพูดไปด้วยอมยิ้มไปด้วย

ใช่...เค้าประทับใจแต่น้ำเสียงฟังยังไงก้อเหมือนเดิม ไม่ได้แสดงถึงอาการยิ้มเลย
หวังว่าเค้าต้องตื่นเต้นมากแน่ๆถ้าได้เห็นมัน

ใช่...เค้าตื่นเต้นกับสิ่งนั้น แต่ไม่มากและก้อไม่แน่กับความตื่นเต้นของเค้าเลย
หวังว่าเค้าจะพูดอะไรสักคำที่หวานๆให้เราได้ฟังแล้วมีสุข

ใช่...เค้าพูดมันออกมา แต่มันทำให้เรากลับเศร้าแทน
หวังว่าเค้าจะชมว่าเราโรแมนติกดีนะ

ใช่...เค้าชมเรา แต่ก้อบอกว่าถ้ามันเป็นจริงก้อคงดี
หวังว่าเค้าจะทำเสียงหวานๆ ออดอ้อนให้เราทำให้เค้าอีก

ใช่...เค้าทำเสียงหวานให้เราฟัง แต่หลังจากที่เราถามว่าไม่หวานเลยหรอ
และไม่เคยเอ่ยเลย ว่าจะให้เราทำให้เค้าอีก
หวังว่าเค้าจะบอกรักแบบซึ้งๆ ให้เราได้ชื่นใจ

ใช่...เค้าพูดมันออกมาว่ารักเรานะ แต่ทำไมเค้าต้องพูดมันแบบฝืนใจจัง น่าชื่นใจจริงๆ

สุดท้ายมันก้อได้เป็นแค่...ความหวัง แต่ไม่ได้เป็นเรื่องจริง เค้าจะรู้บ้างมั้ยว่าเราทำให้เค้าขนาดนี้เราตั้งใจทำมากขนาดไหน ถึงมันจะดูเป็นอะไรที่ไม่มากมายนัก ถึงมันจะเป็นแค่บทความที่ไม่ได้ลงทุนอะไรมาก แต่ตัวหนังสือทุกตัวที่เขียนไป มันออกมาจากความรู้สึกที่ดีมากๆเกี่ยวกับตัวเค้า เราเป็นคนทำให้เค้า เราตื่นเต้นมากๆ เราหวังว่าเค้าจะมากกว่าเรา แต่มันตรงกันข้ามกันเลย เค้ารู้สึกตื่นเต้นน้อยกว่าเราอีก กลับพูดอะไรที่มันทำให้เราน้อยใจ เสียใจ เราอยากให้เค้ารับรู้ความรู้สึกที่เรามีให้เค้า แต่เค้ามองมันเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา กลับพูดมาอีกว่าที่เราเขียนสัญญาไปจะทำได้จริงหรอ

ขอบคุณอดีตที่สร้างความทรงจำดีๆให้

ขอบคุณความรักที่ตอนนี้กลายเป้นอดีตไปแล้ว

ขอบคุณการรอคอยที่ทำให้รู้ว่าไม่สามารถย้อมอดีตได้

ขอบคุณที่อดีตเคยบอกว่ารักกัน

ขอบคุณที่บอกว่าไม่ต้องจำอดีตแล้ว

ขอบคุณที่บอกว่าไม่ต้องรอ

ขอบคุณมากๆนะ

ปล.ขอบคุณมากๆสำหรับความเข้มแข็งของตัวเอง